Acı yükseltir; fark edersen!


Bazı yoga dersleri fena halde acımasız geçiyor. Hele ki o esnemeler, oturduğun yerde acı çekiyorsun, kıvranıyorsun, bitse de gitsek diyorsun. Yine böyle bir pozda aklımdaki bu düşüncelerle boğuşurken, hareketi yaptıran canım Bade Hoca şöyle dedi: “Acı yükseltir; fark edersen!” Bacaklarım cayır cayır yanarken çok ciddiye almadığım bu sözler yogadan çıktıktan bir süre sonra eve doğru yürürken aklıma geldi. Olan tam da bu değil mi aslında? Acı gerçekten yükseltebilir, tek ihtiyacın farkına varmak.

Acıya rağmen değil, acıyla birlikte, acının içinden geçerek, hislerine odaklanarak yükselebilirsin. Fiziksel acını fark ettiğinde ondan çıkmak için çırpınmak yerine o acının tam da nereye dokunduğuna ve ne hissettirdiğine odaklandığında o acıyla beraber hareketini bir adım öteye taşıyabiliyorsun. Duygusal acılarında da aynı şey geçerli. Acının içinde kaybolduğunda battıkça batıyorsun. Ama o acı sana başka bir şeyi işaret ediyor. Sen o kaynağı araştırdığında, acının içinden geçiyorsun ve eline geçen doneler seni yeni bir noktaya taşıyor.

Sana araştırman gerekecek daha fazla bilgi sunuyor ya da içinde bir tıkanıklığın çözülmesi için bir adım oluyor. Yeter ki sen acının sana öğreteceklerine açık ol. Bunun için sorman gereken “Neden benim başıma geldi?” değil. “Beni nereye götürüyor?”

Emin ol, yaşadığın her acı seni bir yere götürüyor. Yeter ki sen acının içinde kaybolmak yerine, acının rehberliğinde yoluna devam et. Bu yazı da Bade Hoca’ya gelsin. 🙂

merve yavas

merve yavas

  • Twitter
  • Facebook
  • LinkedIn

Yorum Bırabilirsiniz