Author: Merve Yavas


Hep bir çaba…


Kendimi, hayatı, hayat amacımı ne zamandır olduğunu bilmediğim bir çabayla arayıştayım. Bazen bulmaya daha yakın bazen uzak hissediyorum. Umutsuzluğa kapılıyorum, sonra aklıma bir şey geliyor, bir his tüylerimi ürpertiyor ve yeniden kalbim hevesle, merakla, umutla doluyor. Daimi bir arayıştayız ama ya aradığımız zaten sahip olduğumuzsa?...

Evime hoş geldim…


Hayatımın ilk 31 yılını geçirdiğim İstanbul’dan ayrılalı 1,5 yıl olmuştu Ağustos’ta geri döneli. Farklı bir ülkeye yerleşmiş, yeni bir hayat kurmuş, bir düzen oluşturmuştum. Arkadaşlar edinmiş, farklı işler denemiş, iyi, kötü anılar biriktirmiş, yeni rüyalar görmüş, önceleri evim dediğim Istanbul’u, ailemi, arkadaşlarımı özlemiştim. Nasıl hissedeceğim...

Yogaya başlama hikayem…


2014 yılı, Temmuz sonunda, çoğu zaman sorunlu bir ilişki sürdüren annem ve babam, evlilik yıl dönümlerinin ertesi gününde, çok da sürpriz olmayan bir kararla ayrılmaya karar verdiler. Onların evliliklerinin 29., benimse hayattaki 28. yılımda… Artık çocuk yaşta değildim, hatta evlenmiştim ve bu ayrılma kararından etkilenecek...

Korkma, ben yanındayım.


Dün metroda iki çocuklu bir kadınla yan yana oturduk. Çocuklardan biri 2 civarı diğeri de 7-8 yaşlarındaydı. Kadın, büyük olan çocuğunu sürekli aşağılıyor, küfür ediyor ve hatta vurmakla tehdit ediyor, kızsa annesinin her tepkisinde içine siniyor, cevap vermekten, sesini çıkarmaktan korkuyordu. Burada yaşadığım şu kısa...

4/23/19


Bugün doğum günüm ve günün temasını Carl Rogers’ın şu sözleri belirledi: “The curious paradox is that when I accept myself just as I am, then I can change.” Değişim, ancak kendini olduğun gibi kabul ettiğinde geliyor. Ve bu zamandan, mekandan ve benliğinden bağımsız, bütünsel bir...