Biz Evdeyken Neler Olmuş


Dünyada olanları sessizce izliyorum bir süredir. Bugüne kadar da bir şeyler söylemek, yazmak gelmedi içimden. Önce ne olduğunu kendim sindirmem gerekiyordu. Sonra bir paylaşıma rastladım ve yaşananların korkutucu olduğu kadar umut ve hayranlık veren bir tarafı olduğunu farkettim. Yeterli zaman ve alan olursa doğanın ve doğalarımızın kendini nasıl onardığını gördüm.
Venedik’ten turistler çekilince kanalın sularına balıklar, kuğular geri gelmiş. İtalya’da ve Çin’de boşanma oranları artmış, insanlar belki de ilk kez ilişkilerine dönüp bakma fırsatı bulmuş. İnsanlar sevdikleriyle fiziksel olarak bir araya gelememiş belki ama ellerindeki teknolojiyi kendi destek gruplarını kurmak için kullanmış. WhatsApp mesajları umut verir olmuş. Beklenmedik birinden gelen bir “iyi misin?” gününü güzelleştirmiş. Elimizdeki telefondan başımızı kaldırıp, uzundur bakmadığımız gözlerimizin içine bakma ihtiyacı duymuşuz. Elimize kitabı almışız ne zaman sonra, mutfağa girmişiz sırf doymak için değil bu sefer; hem beslenmek hem de keyif almak için. Onun da şifalandırdığını görmüşüz. Güneşi, havayı, soğuğu, sıcağı, hep şikayetçisi olduğumuz yağmuru bile özlemişiz.
Haberler korkutmaya devam etse de ölümsüz gibi yaşadığımız hayatlarımıza bir farkındalık getirmiş. Bir arada olmanın güzelliğini, birbirimize olan ihtiyacımızı fark etmişiz ne zaman sonra. Özümüzün griler değil; yeşiller, maviler olduğunu hatırlamışız. Dilerim en az hasarla çıkarız bu dönemden ve çıkarken buradan öğrendiklerimizi de yanımıza alıp, en güzel küpemiz yapar kulağımıza, hiç çıkarmayız.

Merve Yavas

Merve Yavas

Okuma yazmayı öğrendikten sonra aile büyüklerinin isimlerine özel yaptığım akrostişlerle başlayan yazarlık kariyerim, orta okul ve lise hayatı boyunca yazdığım yarı kurgu günlüklerle, üniversitede sinema okurken yazdığım sayfalarca film analizi proje ödevleri ve final sınavları ile devam etti.

  • Twitter
  • Facebook
  • LinkedIn

Yorum Bırabilirsiniz