Hep bir çaba…


Kendimi, hayatı, hayat amacımı ne zamandır olduğunu bilmediğim bir çabayla arayıştayım. Bazen bulmaya daha yakın bazen uzak hissediyorum. Umutsuzluğa kapılıyorum, sonra aklıma bir şey geliyor, bir his tüylerimi ürpertiyor ve yeniden kalbim hevesle, merakla, umutla doluyor.

Daimi bir arayıştayız ama ya aradığımız zaten sahip olduğumuzsa? Yani aslında hiç gitmemiş, hep içimizde vardıysa?.. Başka bir yerde, ırkta, cinste, boyutta, insanda, bir başka yaşam özleminde, seçeceğin bir işte değil de sadece kendinde.

Bir arkadaşım yazmıştı, hayatın amacı aslında bir ağaçta saklı. Bir ağaç gibi başına gelen tüm zorluklar ve güzelliklerle, sahip olduklarınla en iyisini yapmak, bir ağaç gibi hayata tutunmak köklerinle. Ben şimdi ne yapıyorum demeden, olanı olduğu gibi kabullenmek ve bu durum içinde bir huzur bulabilmek… Sadece hayatta kalmak ve kendini gerçekleştirmek amaç olabilir mi, aradığın değil de zaten hep seninle olan bir amaç… Kendin olmak, içerideki ve dışarıdaki tüm yargılardan özgürleşip.

Daha mutlu olmak yada daha esnek, güçlü bir bedene sahip olmak için yoga yapmak, daha çok kazanmak için çalışmak, daha iyi görünmek için sağlıklı beslenmek… Hep daha fazlası için uğraşırken acaba özü kaçırıyor olabilir miyiz? Hep sarf ettiğimiz bu çaba aslında bir illüzyonsa? Zaten hepsi bundan ibaretse ve ötesi yoksa; amaç bir adım öteye geçmek değil de, sadece geçtiğin yolun farkında olmaksa?

Merve Yavas

Merve Yavas

Okuma yazmayı öğrendikten sonra aile büyüklerinin isimlerine özel yaptığım akrostişlerle başlayan yazarlık kariyerim, orta okul ve lise hayatı boyunca yazdığım yarı kurgu günlüklerle, üniversitede sinema okurken yazdığım sayfalarca film analizi proje ödevleri ve final sınavları ile devam etti.

  • Twitter
  • Facebook
  • LinkedIn

Yorum Bırabilirsiniz