Processed with VSCO with a5 preset

İnsanlar değişir…


Bu aralar eski günlüklerimi okuyorum. Yakın geçmişteki hislerimi incelemek, bugünkü ben olarak nereden geldiğimi görmek açısından oldukça etkileyici. 1 yıl bile insanda çok değiştirebiliyor.

Geçmişime baktığımda ne kadar asi, aksi ve mutsuz olduğumu, hayatı kendime ne kadar zor hale getirdiğimi görüyorum. Şu anki beni geçmiştekiyle kıyasladığımda ne kadar iyi olduğumu ve bundan bir yıl sonra baktığımda daha da iyi olacağımı görüyorum.

İnsan değişiyor. 20’li yaşların sonlarındayken, başlarındaki bana baktığımda gördüğüm bu. O dünyaya isyan eden ve çığlıklarını sayfalara haykıran kızın defterinden patlıcan oturtma tarifi çıkabiliyor mesela. 🙂

Yapmak isteyip de yapamadığı ne varsa kalem kalem yazan o kız, bugün yazdığı hayallerinin pek çoğunu gerçekleştirmiş olarak o sayfaları okuyabiliyor, gülümseyerek.

Değişiyorum ve yapacağım en saçma şey bu değişime direnmek. Değişmek ve her gün biraz daha kendimi bilmek, keşfetmek, her bir gün daha yaş aldığımda hayatla daha sıkı bağlar kurmamı sağlıyor. Böyle olduğunda yaşlanmıyor, büyüyorum. Büyüdükçe de güzelleşiyorum, hayata isyan etmek yerine hayatla uyumlanmayı öğreniyorum.

İyi, kötü her kötü deneyim, daha iyi bir noktaya gelmeye bir adım. Ya o adımı atıp yaşamaya başlıyorsun ya da atmayıp hayatı izliyorsun.

Merve Yavas

Merve Yavas

Okuma yazmayı öğrendikten sonra aile büyüklerinin isimlerine özel yaptığım akrostişlerle başlayan yazarlık kariyerim, orta okul ve lise hayatı boyunca yazdığım yarı kurgu günlüklerle, üniversitede sinema okurken yazdığım sayfalarca film analizi proje ödevleri ve final sınavları ile devam etti.

  • Twitter
  • Facebook
  • LinkedIn

Yorum Bırabilirsiniz