Kendime soruyor muyum?


Geçen gün bir arkadaşımı aradım. Hem sesi çok kötü geliyordu hem de benimle ters konuşuyordu sanki. Konuşmamız çok kısa sürdü, telefonu kapadık ama ben konuyu kapatamadım.

Acaba bir konuda kendimi yanlış mı ifade ettim, yoksa onu kıracak bir şey mi yaptım fark etmeden? Birkaç gün daha bu düşünceler kafamı kurcalayınca arkadaşımı aramaya karar verdim. Çünkü bu soruları ona sormadıkça beynim saçma sapan teoriler üretmeye devam edecekti. Sorularımı sordum açıkça, cevaplarımı aldım ve kırgın ses tonunun tek sebebinin ben olmadığımı anladım.

Sonra düşündüm: Bunu kendime ne sıklıkla yapıyorum? Kendime soruyor muyum? En kötü hissettiğim günlerde kafamı günlük rutinlerimden kaldırıp, “Neyin var?”, “Bugün senin için ne yapabilirim?” diyor muyum? Canım hiçbir şey yapmak istemediğinde ve çok sıkıldığımda kendime bir mola veriyor muyum?

Günümün ilk kahvesini kendime gelip, yapacağım işlere odaklanmak üzere değil de, kendime içiyor muyum? Ya da aynaya baktığımda sadece yeni çıkan sivilcemi mi görüyorum, yoksa gözlerimin içini mi?

Hayatımda olan, sevdiğim değer verdiğim bir sürü insan var. Ben de onlardan biri miyim? Yoksa unuttum mu biraz kendimi?

Merve Yavas

Merve Yavas

Okuma yazmayı öğrendikten sonra aile büyüklerinin isimlerine özel yaptığım akrostişlerle başlayan yazarlık kariyerim, orta okul ve lise hayatı boyunca yazdığım yarı kurgu günlüklerle, üniversitede sinema okurken yazdığım sayfalarca film analizi proje ödevleri ve final sınavları ile devam etti.

  • Twitter
  • Facebook
  • LinkedIn

Yorum Bırabilirsiniz