Sandığın kişi misin?


Her bir yıl sonunda yada yeni yılın başlarında olduğu gibi yine düşünceler, duygular, kararlar, “Bunu kesin yapıcam!”lar, “Bir daha asla!”lar… Yeni başlayan bir senenin yeni başlayan bir günden farkı yok belki ama yeni olan her şeyin hayata ivme veren bir yanı var. Geçen bir seneyi değerlendirmek için de güzel zamanlar yıl sonları veya başları.

Benim için geçtiğimiz sene uzun yıllar süren bir hayalimi gerçekleştirdiğim; New York’a yerleştiğim; bir seneyken, bir yandan da şimdiye kadar geçirdiğim en zor senelerden biri oldu. Her ne kadar kendimi yenilikleri seven ve kolayca kendini değişime açabilen biri gibi düşünsem de, bu yeni deneyim bana o kadar da yenilikçi olmadığımı öğretti. Mesela, en büyük korkum hayatta, unutulmakmış. Hayatından geçip gittiğim insanların beni unutması, şimdiye dek yaşadığım yerden izimin silinmesi, hiç tanınmadığım bir yerden yeniden başlamak, yeniden kendimi tanıtmak…

O kadar çok korkuyormuşum ki, varlığımın silinmesinden, eski kitaplarımı, günlüklerimi, hatta okul notlarımı biriktirmem hep ondanmış. O yüzden tıka basa doldurduğum, kilo sınırlı bavullarımda 4 tane dolu deftere de yer açmışım bir şekilde. Arkadaşlarıma kitaplarımı, aileme pek çok eşyamı bırakıp “Ama sakın atma, kimseye verme, geri alacağım.” demişim. Spotify Wrapped 2018 uygulamasının beni yüzleştirdiği üzere, hep geçmişten biriktirdiğim şarkıları dinlemişim. Unutulmamak, varlığımı kanıtlamak ve benim bir geçmişim vardı demek için biriktirdikçe biriktirmişim.

Şimdi, bundan sonra biriktirdiğim ne varsa yok sayıyorum, hepsini atıyorum, satıyorum, dağıtıyorum gibi radikal kararlar altında ezilmek istemiyorum; ki aslında biriktirdiklerim olarak karşıma çıkan unutamadıklarımın, hatırladıklarımın bir şekilde hayatımda özel bakıma ihtiyaç duyan yerler olduğunu da düşünüyorum. Ama bir sorunun etkisinden de çıkamıyorum. “Geçmiş ve geleceğinden bağımsız olarak sen kimsin?” Seni sen yapan tüm o yaşanmışlıkların, bundan sonrasına yön verecek olan gelecek planların, hayallerin olmasa yine de sen, sandığın kişi misin?

İnsanın özü, aslında tüm gelecek ve geçmişten bağımsız olarak sadece yaşadığı şu anda var. Ben buna inanıyorum. Ve aslında hayattaki tüm arayışım, tüm sorularım, tüm çabam kendimi keşfetmeye dair. Kimim ben? Yeni seneden beklentim de aradığım cevaba biraz daha yaklaşmak. Şimdiye kadar çoğu kez beni hantallaştıran geçmişten taşıdıklarımdan ve geleceğe yüklediğim anlamlardan özgürleşerek, kendime bir adım daha yaklaşmak.

Hepimizin kendimize biraz daha yaklaştığımız bir yıl olsun.
Namaste…

Merve Yavas

Merve Yavas

Okuma yazmayı öğrendikten sonra aile büyüklerinin isimlerine özel yaptığım akrostişlerle başlayan yazarlık kariyerim, orta okul ve lise hayatı boyunca yazdığım yarı kurgu günlüklerle, üniversitede sinema okurken yazdığım sayfalarca film analizi proje ödevleri ve final sınavları ile devam etti.

  • Twitter
  • Facebook
  • LinkedIn

Yorum Bırabilirsiniz